Bory Tucholskie to jeden z największych kompleksów borów sosnowych w Polsce. Zajmuje ok. 3 tys. km² w dorzeczu Brdy i Wdy oraz Równiny Tucholskiej i Równiny Charzykowskiej. Od lasów tych wziął nazwę również region fizycznogeograficzny Bory Tucholskie znajdujący się we wschodniej części kompleksu oraz szereg powierzchniowych form ochrony przyrody: park narodowy, rezerwat biosfery i obszar Natura 2000. Dominującym gatunkiem jest tu sosna z nieznaczną domieszką innych gatunków drzew. Na ich terenie znajdują się  ostoje rzadkich gatunków ptaków, np. bociana czarnego, kormorana, głuszca, cietrzewia.  Utworzono tu Parki Krajobrazowe: Tucholski, Zaborski, oraz Wdzydzki i Wdecki Park Narodowy “Bory Tucholskie”. Utworzono również szereg rezerwatów przyrody; Krajobrazowy – Odry, Krzywe Koło, ornitologiczny – Miedzno, leśny – Brzęki czy torfowiskowy – Dury. Wdecki Park Krajobrazowy ma powierzchnię około 23.000 ha. Osią parku jest rzeka Wda wraz z jej dopływami: rzeką Prusiną, Sobińską Strugą i Ryszką. Te rzeki i ich doliny stanowią o wysokich walorach przyrodniczych i krajobrazowych tego terenu. Najbardziej malowniczy jest środkowy bieg Wdy, gdzie rzeka przepływa, meandrując w głębokiej dolinie przez kompleksy lasów liściastych. W wyniku spiętrzenia wód rzeki Wdy i zalania ujściowych odcinków jej dopływów: Prusiny, Ryszki i innych drobniejszych cieków powstał duży (440 ha) sztuczny zbiornik zaporowy Żur. Wśród roślin rzadkich i chronionych występują m.in. widłak goździsty, spłaszczony i jałowcowaty, rosiczki, storczyk szerokolistny i plamisty, podkolan biały, kruszczyk szerokolistny, listera jajowata, kopytnik i mącznica lekarska. Osobliwościami fauny są m.in. żurawie, gągoły, tracze nurogęsi, błotniaki stawowe, bataliony, zimorodki, pstrągi potokowe, żmije zygzakowate, salamandry plamiste, rzekotki i traszki grzebieniaste.